Ben çalmadım mutluluğu
Ellerinden inanki
Zaten uzaklardayım
Parça parça yüreğim
Seninde gözlerin
Gülüşlerini yitirir birazdan
Oturur bir şarkı söylersin
Alabildiğine dokunaklı
O büyük şehir sana meydan okur
Seni kahreder
AĞLAMA..........
Ben çiziyorum
Gecelerine o garip şekilleri
Eğer parlak değilse yıldızlar
Bilki ben ettim
O sokak lambaları varya
O sokak lambaları
Seni aldatıyordur muhakkak
Oysa eller gülecek yalnızlığına
İlk fırsatta
AĞLAMA..........
Sana hep böyle
Şiirler yazacağım akşam sabah
Gelip düşlerine oturacağım inatçı
Her gece gözlerinden öpeceğim
Sen bir daha
Yalnız olacaksın aksine
Yüreğin burkulacak yüreğin
AĞLAMA..........

                                                   SakıN ßİR SöZz SöyLémé!!!

Özlem sevgidir…
Özlem güçtür..
Özlem varoluştur.
Özlem sevdandır..
Özlem bekleyiştir…
Özlem içindeki acıdır..
Özlem özlememeyi hasrettir..
Özlem özlemeyeni özlemektir..
Özlem özleyeni özlemektir…
Özlem gelemem diyeni bekleme güçüdür..
Özlem gidene ağıttır..
Özlem sevdana söz vermektir..
Özlem kalbine söz geçirememektir.
Özlem kaçış değil var oluştur…
Özlem çaresizlik değil çaredir..
Özlem vazgeçmemektir.
Özlem kelimelerin yetersiz kaldığı andır.
Özlem sessizliğin çığlığıdır..
Özlem yaşamındır..
Özlem gelmeyeceğini bilerek bekleyebilmektir.
Özlem siyah gecelerde siyahın izi kalabilmektir..
Ve artık..

UNUTMA BENI...

Ben nasıl unutmadım gözlerini

Sende unutma unutma beni

Benim nasıl aklımda gülüşün

Sende unutma unutma beni

Utanmıyorum söylüyorum sana

Seviyorum seviyorum seni

Kalbim senin ben senin

Unutma sakın unutma benı

Canım sensın aklım sen

Nasıl seviyorum bir bilsen

Yansın yüreğin unutma beni

Ayrılırız belki unutursun

Unutma unutma beni

:((

:((

Gece,
Bugün bir başka sessiz sanki...

Yüreğime çarpan sesler mi çok yalnız?
Yoksa ben miyim her nefeste bu denli yalnızlığı soluyan!

Duyulması zor bir yokluğun ayak sesleri içimde…
Senin bu yalnızlık.
Senin bu yokluk.
Benim varlığına dair hiçbirşeyim yok ki,
Bir kuru sessizlikten başka…
‘’Hiç’’ olanlar bile sende tutuklu.
Oysa, kendime ait bir yalnızlığım bile yok!
Tüm yokluklar sana dair…
Varlığını ‘’ses’’ sayma, hiç olmadı ki konuşsun!

Anla yada anlama…
Unuttuğun bir çerçeve de silindi hayallerim!
Bir çizgi çektim gerçeklerin üzerine…
Karaladım kendimi, duygularım konuştu!
Sustu korkularım, seni ‘’hayat’’ bildi tüm çığlıklarım.
Oysa ki, ben duymak istememişim!
Onlar hiç susmamış…

Gece,
Bugün bir başka hüzne dayalı sanki…

Sensizlik koyu bir sessizlik bıraktı avuçlarıma.
Düz gittim, yoruldum…
Eğri gittim, yoruldun.
Bulamadım ben senin yolunu!
Savruldum sessizliğimin haklı/haksız savaşının içinde…

Ve gece, çok fazla ağladı bugün…
Biraz da ağlattı!
Korkma/düşünme…
Sana sığındım ama
Sen yine bilmedin!

'’Ah yüreğim’’ sus…
Bu gece de ölmedi ruhum

Aşkı arıyorum...
O hep saklanan
Bense hep ebe...
Aşkı arıyorum
Şarkılarda...
Türkülerde...
Araya araya bulduğum
Kendisi değil
Saklandığı yerler:
Beyinler...gönüller...
Yerini buldum ya
Şimdilik bu da yeter...
Pusudayım...
Aşkı arıyorum
Ayak seslerini duyuyorum
Umutlanıyorum...
Mutlaka bir gün
O da elime geçer diyorum...

Öylebir düğümki hiç çözülmüyor
Gözyaşlarıyla bir kağıda çizilmiyor
Öyle bir düşmanki hiç yenilmiyor
Olmuyor kolsuz kanatsız uçulmuyor

Gözlerimde yüzünü çıkar al
Aşk yalansa her mevsim sonbahar
Yaşanacak daha bir ömür var
Yıkılacak kalın bir duvar

ASK GUNAH OLMAYACAK KADAR MASUM,KOLE OLMAYACAK KADAR OZGUR,UNUTULMAYACAK KADAR DERIN,UMULMAYACAK KADAR YAKIN,TEK BASINA YASANMAYACAK KADAR TAKIMDIR...

Yalnızlığa gömüldüğün bir akşamda, güneşin geç doğduğu soğuk bir sabahta özlediğinde ve ağladığında sıcak bir ele hasret kaldığında beni hatırla hep seninleyim... 

Birgün hayatin bütün güzelliklerinden vazgeçip ölüme sessiz sedasiz gitmek istersen, yanima gel ki sana sensiz yasamanin, sensiz olmanın ölüm oldugunu göstereyim...

HaksIzLIk Önünde EgiLmem Çünkü HakkImLa ßeraßer Gururumuda Kayßetmiş Olurum..ßen Tekim ßenim ßeyaz Sayfamda KaLemimde SiLgimde

Yaşadığım her acının sonuna
Mutlaka iliştiriyorum seni
Cümlelerimin en görünmez yerine
Her derdimi anlatıyorum
Ve alamıyorlar ismini ağzımdan
Saklanıyor anlamın kelimelerimde
Hep yaşadığımı
Anlayacaksın okuduğunda
Hüzünlerim eğitildi çünkü
Kalbinin anaokulunda
Hataydı
Bırakmak sana korkusuzca
Aşkımın çocukluğunu……

Kaç Yürek Götürdün

Mavi bulutlara şiirler yazdım
Bestesini kırlangıçlar yapacak
Sen okurken benim şarkılarımı
Her mısrada birer yıldız kopacak.

Gözlerden gönüle dökülen yaşın
Kaç ölüme bedel bir tek damlası
Güneş neden serin,rüzgarlar sıcak
Bana mı yolladın tuttuğun yası

Kaç hasret sığdırdın gönül heybene
Kaç yürek götürdün çekip giderken
Duydun mu göklerin ağlamasını
Elini uzatıp “elveda” derken

  Bu gün bir çiçekçinin önünden geçerken içeride bir çiçek gördüm, Sanki dünyanın en güzeli benim der gibiydi o gülü sana yollamak isterdim ki yanıldığını anlasın <<<< AŞKIM >>>>

Eey mezarcı; bir mezar kaz ki iki kişilik olsun, etrafında renk renk çiçekler olsun, ben yatayım yanımda sevdiğim olsun , istersen tüm varlığım senin olsun...

Nereden bilecektin seni sevdiğimi Hiç fısıldamadım ki kulaklarına aşkımı Senin için Günlerce gecelerce ağladım Nereden bilecektin Hiç silmedim ki yanında gözyaşlarımı..

 

Sen Olsan Aynı Şeyi Yaparmıydın ?

 İki sevgili bir motosikletin üzerinde 180 km hızla giderken aralarında
şöyle bir konuşma geçer.
Kız : Lütfen yavaşla, ben korkuyorum
Delikanlı : Hayır, bak ne kadar eğlenceli
Kız : Lütfen, lütfen, çok korkuyorum
Delikanlı : Peki beni sevdiğini söyle
Kız : Seni çok seviyorum, lütfen yavaşla
Delikanlı : Şimdide bana sıkıca sarıl
(Kız delikanlıya sıkıca sarılır)
Delikanlı : Kaskımı alıp kendine takar mısın?. Başımı çok sıktı..
Ertesi gün gazetelerde şöyle bir haber çıktı:
Motosiklet, fren arızası nedeniyle bir binaya çarptı. Üzerinde 2 kişiden
sadece biri kurtuldu.
Oysaki gerçek hiçte gazetelerde yazdığı gibi değildi. Yolun yarısında
delikanlı frenlerin bozulduğunu anlamış ama bunu kıza belli etmek
istememişti.
Bunun yerine kızdan kendisini sevdiğini söylemesini ve kendisine son defa
sarılmasını istemişti. Sonra da kendi ölümü pahasına kızın başlığını
takmasını ve hayatta kalmasını sağlamıştı. İşte gerçek aşkın anlamı da
buydu ...

                                                                 

ßëñ Sëñî øñLar gîßî UcuZ ßar Kô$ëLërîñDëkî HësaPLarDa DëgîL,Yûcë ßîr DaVañIñ OrtasIñDa DîMDîk A¥akta ßuLDuM Rëîs.ßakI$LarIñ DëLîP Gë¢ërkëñ NaMërtLîgî,YûrûDûñ tøZLu ¥øLLarDa VaZgë¢MëDîñ GôrDûM Rëîs.KuruLurkëñ TuZakLar ArD ArDa VururLarkëñ Sëñî,GôZûñû ßîLë KIrPMaDIñ,gûLDûñ Gë¢tîñ Rëîs..

Belki sisLi 1 kıs gecesi Belki soguk 1 Sohbahar ceSedimi buLacakLar camurLar araSinda 1eLinde reSmin 1eLinde Silahi var diyecekLer Ama Sen inanmayacakSin Sonra kalkip bana geLeceksin eqiLip SariLacaksin O Soguk Vücuduma iSte o An 1 fiSilti DuyacakSin DudakLarimdan '''ELveda'''

Boşver, Kızlar Ağlasın.

 Sana Gözükmeden Ağlayan, Senindir !!!

 Ve Birinin Sana Ne Verdiği Değil,

 Senin İçin Neleri Feda Edebileceği Mühimdir...!!!

Ben sensiz geçen günlerime yanarken,

Belki sen bensizliğe sevineceksin..

Ama şunu unutmaki birtanem;

Birgün sen de SEVECEKSİN !!!

Bizler umutsuzluğun olduğu yerde,umudumuzu kaybetmeden yürümeyi biliriz. Her yürüdüğümüz yolda Çakıllar,her durduğumuz yerde Çakallar olsa ne yazar!Ya ölümüne Severiz,yada tek kalemde Sileriz!Tarihi Biz Yazdık..Tarihtende Biz Sileriz

Değmez…
Ne çok aşk için harcıyoruz yüreklerimizin nefesini…
Ne çok aşk sözcüğü söylüyoruz bazen… Sanki hayatımız bunun üzerine kurulu gibi…
Ne çok yansıyoruz, Ne çok yanılıyoruz ve ne çok yok oluyoruz insanların gözbebeklerinde…
Değmez…

Ne çok aşk için ipotek ettiriyoruz yüreklerimizin değerini…
Ne çok borçlanıyoruz karşılıksız aşk senetlerine…
Sahte paralar gibi sahte insanlarda geçiyormuş aşk alışverişlerinde…
Belki de parayı bir türlü sevemediğimiz için ayırt edemiyoruz sahtesini…
Ne Paranın…
Ne İnsanın…
Ne de Aşkın…
Ne çok kavruluyoruz iç yangınlarımızda…
Her defasında gözbebeklerimizde başlıyor aşk yangını…
Ve bir tek kıvılcım ile alevlerin komşu evlere sıçraması gibi kısa sürede tüm bedenimize yayılıyor…
Değmez…
Ne çok aşk için solduruyoruz içimizdeki bahar çiçeklerini…
Kopartılsa bile yerinden, her bahar yeniden açacağını biliyoruz aslında…Herşeye Rağmen bu Umut değil mi bize?…
Değmez…
Ne çok aşk için yoruyoruz yüreklerimizi…
Kavgadan yeni çıkmış delikanlı, geç kaldığı için evine telaşla dönen genç kız,
plastik topunun peşinden gün boyu koşturan çocuk, dik merdivenleri çıkan yaşlı bir insan gibi…
Nefes nefese ve Yorgun…
Ne Çok “SENİ SEVİYORUM” lar tükeniyor düşünsenize…
Aslında Her Defasında Biz Tükenirken……….

Seni görmedigim günler bir çakir dikeni büyüyor gözbebeklerime bir çocuk aglamasi basliyor kulaklarimda uzun uzun ellerim biryerlere yapisiyorya ayaklarim o benim zavalli ayaklarim öyle saskin öyle kararsiz öyle çaresizki seni görmedigim karanliktayim katran gecelerdeyim cehennem misali bir yerdeyim birdemir nasil paslanirsa bir elma nasil çürürse iste öyleyim.SENI ÖZLEDIM SENI SEVIYORUM

Cellatlar yine basladilar infaza herkes cezasini çekiyordu getirdiler bir günahkar dediler ne yapmis hirsizlik atin atese bir günahkar daha getirdiler dediler bu ne yapmis dediler yalan söylemis onu da atin atese bir günahkar daha sordular bu ne yapmis dediler SEVMIS bunu atmayin bu zaten yanmis

Bir gün dilenci gibi gelecegim kapina ürkerek basacagim zile anne bir dilenci diyeceksin para vermek isteyeceksin param var diyecegim bir dilim ekmek uzatacaksin karnim tok diyecegim öylese ne istiyorsun diyeceksin ben yillar önce çaldigin kalbimi geri ver geri ver diyecegim

    ChatLaQ                
                                                                         
        

HAYIR BU SEFER DEĞİL

HAYIR HİÇ BİR YERE GİTMİYORSUN

Ve Sen Gidiyorsun;
Bu koca şehrin suskunluğunu, çırpınışlarını, sessiz ve derinden çığlıklarını, haykırışlarını, kalp sancılarını arkanda öksüzce ve yetim bırakarak..

Ve Sen Gidiyorsun;
Rüzgarların saçlarını savurmasına aldırmadan, ıslak caddelerinin ayaklarını kaydırmasına bakmadan, çakan şimşeklerin korktucu gürültüsünden korkmadan…

Ve Sen Gidiyorsun;
Kimselere hesap vermeden ve kimselere hesap sormadan, öylece sessizliği kendine gard alarak…

Ve Sen Gidiyorsun;
Çantanı koluna takarak, yüreğini kaldırım köşesine atarak ve mevsimleri birbirine katarak…

Ve SeN Gidiyorsun;
Yüzüme bile bakmadan, bana bir veda bile etmeden, haberler bile salmadan ve kaldırımlara attığın yüreğini bile bana bırakmadan…

Ve Sen Gidiyorsun;
Ama ben gittiğini bile bilmiyorum, seni bekliyorum ha geldi, ha gelecek diyorum baş ucuma ama sen lanet olasıca tıkanıp kaldığım bu hastenenin kapısına bile uğramıyorsun…

Ve sen gidiyorsun;
Kuşlar uğramıyor artık penceremin yanına, rüzgar esmiyor da getirmiyor kokunu daha…Anlıyorum o dakika ters bir şey olduğunu da ben yine de tüm sukunetimle seni bekliyorum işte…

Ve Sen Gidiyorsun;
Bir postacı geliyor yanıma, başını eğmiş ” geçmiş olsun, size bir mektup var” diyor, seviniyorum, buruk bir ifadeyle gülümseyip “artık ben gideyim” diyor…

Ve Sen Gidiyorsun;
Mektubu açıyorum binbir sabırızlıkla, önce mektubu alıyorum elime, sonra ise yatağıma düşen yüzüğünü… Anlam veremiyorum ve mektubu okuyorum tüm şaşkınlığımla…

Ve Sen Gidiyorsun;
Giderken de bana hatıra olarak sadece bu sayfada ki kahrolasıca sözleri bırakıyorsun… Bitti diyorsun ne kadar da kolay diyorsun, bu gidişinin hastalığımdan kaynaklanmadığını söylüyorsun, ne peki onu bile sormama izin vermiyorsun..

Ve Sen Gidiyorsun;
Kuşlar konuyor penceremin yanına nemli gözlerle bana bakıyorlar, pencereye çıkıyorum ölümüne de olsa bu kalkışım ama ben aldırmıyorum…İşte o anda seni görüyorum hastanenin önündeki cadde de…

Ve Sen Gidiyorsun;
Onca çırpınışlarıma, “SENİ SEVİYORUM” demelerime ve gözyaşlarımı dökmeme rağmen arkana bir an olsun bakmadan gidiyorsun işte…

Ve Ben Gidiyorum;
Bu çivisi çıkmış dünyayı sana bırakarak, beddularımı üzerinde tutarak ve son nefesimde bile olsa “SENİ SEVİYORUM” diyerek gidiyorum işte, gidiyorum….

VE Sen Gidiyorsun….
Ve Ben Gidiyorum…

İLq d€fa aYağıMa KaDar q€Ldin

Daha öNc€ ağLaRk€n görm€mi$TiM S€ni

Ba$uCuMda duRDun,

ÖzL€diĞini söyL€din, c€Wap v€r€m€dim

 

BıRaqTıĞın qüLL€ri kokLaYaMadıM

W€ S€n qid€Rq€n aYağa kaLqıP

YoLcu eD€m€diM...

KuSura baqMa! ...

Dün q€C€ öLMüşTüM...

 

SenDen soRa seFemedm Kimsei..Güwenemedim Kimseye.!! Senin gibi unudur gideR die..
eLimde oLsa eger bütün ömRümü senne geciRmeq isdeRdim.. ama oLmuo i$de Hic bi$i diemioRum.
agLamaqdan gösLeRim acıo heR gece!! ama icimde kaLıoo..
Kimseye söLeyemioRum AnnadamıoRum...
saDece we saDece Seniii.... Coqq SeFioRum!!!

Sıyrılan yaraların sızısını duymak istemediğimden bu kez sana SU- samaktan bahsetmeyip

SUS- uyorum

 

 

Yağma be yağmur. İçim üşüyor. Islatma toprakları. Attığım her adım daha da ağırlaşıyor. Kokun sinmesin çiçeklere. Çoktan unuttum içime derin bir nefes çekmeyi. Çoktan unuttum ardından görünen gökkuşağının renklerini. Serinletmeye çalışma boşuna içimi. İstesen de beceremezsin yorulma boşuna.
Yağma yağmur. Çek git yoluna
Esme be rüzgar. Uğulduyor kulaklarım. Takatim yok itme beni. Titriyor bacaklarım. Bilmem hangi melodidir fısıldadığın. Duymuyorum. Uzun zaman oldu işitmiyorum hiçbir sesi. Çek elini eteğini dalların üzerinden. Eğme boynunu. Koparma yapraklarını. Bırak her biten ot her yeşeren yaprak yerinde güzel. Çalma! Yerinden yurdundan etme hiç birini. Kimseler yok işte sokaklarda. Issız her yer senin şansına
Esme rüzgar. Çek git yoluna.
Geçme be zaman. Sabrım bitiyor. Dur olduğun yerde. Her şey uzaklaşıyor. Unutturma bana çektiklerimi. Unutturma özlemiyle divane ettiklerini. Alışmaya çalışmadım hiç. Vazgeçmeye çalışmadım. Henüz çok taze yaram. Bırak kanasın. Bir gün dönmez biliyorum. Bekletme boşuna.
Geçme zaman. Çek git yoluna.
Akma be gözyaşım. Yüreğim yanıyor. Değmez bir vefasız için heder olmana. Eğer gözyaşım fayda etseydi ona gider miydi ardına bile bakmadan uzaklara. Kıyamadığı kopamadığı onsuz yapamadığıydım hani? Yazık. Ne boş sevmişim meğer. Ne boş yanmışım. Sanma bu benim ilk aldanışım.
Bakma gözlerime
Çoktan perde indi üstlerine
Bakarsam dayanamam ağlarım
Sarılma ne olur
Böyle bir şefkat fazla bana
Hep isterim sonra, alışırım
Sevme be güzelim beni.
Gönül sayfamı çoktan kapadım
Dokunma sakın bana.
Yüreğim yaralı.
Seninde canını acıtırım....

Seni bir yağmur tanesi kadar çok sevmiştim
Hiç bitmeyeceksin ve hep bana yağacaksın demiştim
Günün birinde güneş açtı ve yağmur durdu
İşte o zaman anladım aşk diye bir şey yokmuş ben YANILMIŞIM...

Bekledim tekrar yağmur yağarda yine benim olursun diye
Uykusuz kaldım geceleri söz geçmedi yüreğime
Ağladım ara sıra, aynada bakamadım kendi yüzüme
Ben bu olamam ben bu kadar sevemem diye…

Beklerken hiç ümidimi kaybetmedim
Elbet bir gün dönersin diye
Zaten hep ben bekledim, hep ben kaybettim
Aslında layık olamadım senin sevgine…

Her seni kazanma isteğimde biraz daha kaybettim
Hiç doğru zamanı bulamadım, hep yanlışı seçtim
Gözlerim doldu ama kimseye belli etmedim
Zaten bu yüzden hiç kazanamadım hep kaybettim…

Her tarafımda sen varsın artık
Yağmurların yağmasına gerek yok
Belki seninle gerçek aşkı yaşadık ama
Biz aşkı üzdük biz aslında bulutları ağlattık….

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Öldüm Bir GeceKaç deprem yaşadım kaç yıkım yedim
Yüklenen dert benden yüce mi yüce.
Bir gece söz verdim and olsun dedim
Kaç kez gittim kaç kez öldüm bir gece...

Hiç bir şeye kalmayan hevesimi
Bağırdım çıkmayan kısık sesimi
Zor alıp verdiğim tek nefesimi
Kaç kez verdim kaç kez böldüm bir gece...

Ne amacı belli ne de ereği
Bilenler söylesin var mı gereği
Ard niyet büyüten hain yüreği
Kaç kez vurdum kaç kez deldim bir gece...

Okumadım bunu yazan bir kitap
Dilim tutsak nasıl etmeli hitap
Kağıt yorgun düştü kalemse bitap
Kaç kez yazdım kaç kez sildim bir gece...

Uzun uzun yollar yürüdüm yaya
Uzaktan göz kırptım azgın dalgaya
Seher vakti niyet ettim fezaya
Kaç kez korktum kaç kez yıldım bir gece..

Umut bağım yeşermeden
dallarına dolu değdi
geçti genşlik gün görmeden
sanki poyraz yeli değdi
köprüdenmi atam beni
pazardamı satam beni
nede tatlı canın varmış
söyle nerde atam beni
baharımı kış eyledin
hayalimi düş eyledin
daha bir şey söylemeden
iki gözüm yaş eyledin
köprüdenmi atam beni
pazardamı satam beni
nede tatlı canın varmış
söyle nerde atam beni

 

Seni gördüm,
toy bir çocuktu yüreğim
henüz yağmur yağmamış buluttum...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...
Tutsaktım,
Yok pahasına bir gemiye satıldım
sonra gözlerimi sattım,
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Yalnızlığıma
nice zaman
silah çektim, süngü tuttum...
Dağların zirvesinde destan,
çöllerin ortasında ağıttım...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Yakacak diye gözlerin, kalbimi
ellerinin nârına
kendim attım.
Senden duydum en güzelini sözlerin
en tatlı yudumları
senden yuttum
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Sevdan için
her gül mevsiminde
arzu arzu,
umut umuttum....
Gördüğüm her renkte rengini gördüm
Duyduğum her seste adına
türküler tuttum...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim....

Akrep düştü gecelerime
Gelirsin tutkusuyla
yıldızlarını göğün
birer birer uyuttum...
Adından başka
isimleri
kelimeleri
harfleri
Adından başka
Bütün bildiklerimi unuttum...
Hiç kimseyi senin kadar sevmedim...

Ben,
hiç kimseyi
senin kadar sevmedim...

...:::ChAtLaQ:::...

Bazen susuyor sesim,küsüyor gök'e yıldıza, ve ışıklara
Sonra bahar gelmişcesine gülücükler ile uyandırılıyorum düşlerimden, koşa koşa boynuna atlayasım geliyor gecenin
koşarken son adımımda düşüyorum Sen dönüp gidiyorsun


Farkında değil aksi duvarlar arkasında,
biz neyi beceremedik
senin dönüp gitmelerini mi?

Biz kavuşmayı beceremedik, kavuşupta salıncakta sallanmayı
renkleri görmeyi,oksijeni içerimize çekmeyi beceremedik
Biz! bir aşkın bitmesini beceremedik
lakin sevmeyi unutmadık


Sevmek, sen ve ben...
Ben seni niye sevdim be adam! niye silemedim her defasında gözlerim kapanırken
kahretsin ben eskiye dönüp anıları canlı tutarken sen bana bakmış
beceremedik diyorsun...
Adamım sevdim seni beceremesekte biz olmayı { ! }

Şaşırmıştı yollarım, dizlerimin bağı tutmuyordu,sancılı rüyaları unutmak bizi unutmanın eş anlamlısı idi.
Ve sen...
Göremediğin rengine hastaydın,Yanına gelebilicek cesaretti topluyordum,günleri ikişer ikişer atlarken
Sen! belki de düşlemiyordun yorgan altındaki sarılışlarımızı
Canını sıkma,regly kasılmaları bunlar
Gececektir elbet

Aklıma sensizce doğumlarım geliyor
üşüyorum yokluk çeken gecelerde, sen yoksun ya o koyuyor bana gecenin en derin sessizliğinde..
sana yaklaşırken senin gitmen
sen giderken sana bir daha dönememem
belki de en çok canımı bu yakıyor
biz sevgili olmayı beceremedık

Biz Beceremedik karanlıkta göz kırpmayı,Dalgalar ile boğuşmayı,ardından balık tutmayı, ya çöp takılırdı oltamıza ya da hüzün
İkiside Kavgaya imtihandı.
susmayı becermeye calıştık,Başardık

Sustuk
Susarken kaybettik biz`i

Hiç olamayan biz`i kaybettik mısralarda
Şimdi çözsem ellermi
Alsam yüreğinden beni
Sensiz kalan ben, biz olmadan beceremez gecenin ateşini yakmayı
Özledim senli akşamları
Bu gece bir ölüm korkusu
Nedendir bilemem?


Ölüm sarılıyor belimden,itekleyecek takatim yok, belki de halsizim.
Anlamsız zamanlar uğradı hüznüme,canım acıyor
Sen Geceyi unutuyorsun, Gittikce bana tövbeleniyorsun
Ağlar yarım kalan bensizliğim
Titriyorum,son defa gözlerim ile sevişiyorum
Yarın belki ölüme teslim olacağım,belki de sen
Gel gitme! bitmeyelim

Ben bittik saydım
Hayatından sadece geçmiş oldum
Yittim artık anla
Hani kaçıp gidicektik
Ayrılığın ölümün çok çok uzak olduğu yerlere
senin benden kaçışın
benim sana tutsaklığım

Geçmiş ol...
Gitmelere gülüş ol
Yeter ki sevdamı kirletme başka ruhlar ile ...
Git kabul gitmene,ama yitirme yüreğinden savurganlığımı,sevgimi ve sensizliğimi...

Git kabulum,geçmiş ol...
Geçirilmiş olsun tüm zamanlar
Kabul sensizliğe.

 

                                                                               Cool Flash Toys at REVOLUTIONMYSPACE.com